Dziennikarze na celowniku prokuratury. 12 stycznia 2010, 13:30. Aktualizacja: 20 października 2016, 17:42. najbliższy współpracownik ówczesnego ministra sprawiedliwości Zbigniewa Ziobry W ramach ogólnego zwiększenia liczby sędziów Trybunału Sprawiedliwości Sąd do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej został rozwiązany 1 września 2016 r. i włączony do Sądu na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2016/1192 z 6 lipca 2016 r. w sprawie przekazania Sądowi właściwości do Największa grupa badanych - 36 proc. - wskazała na określenie „niemieccy naziści”. W opinii 25 proc., powinniśmy mówić po prostu „Niemcy”. 23 proc. uważa, że należy stosować określenie „naziści”, już dominujące w narracji zachodniej. 16 proc. nie ma zdania w tej sprawie. Ciekawie wygląda rozkład opinii wśród Jak Rosjanie manipulują historią i statusem ofiary. Zniszczony rosyjski sprzęt wojskowy, Charków, 2022. Fot. Fotoreserg/depositphotos.com. W rosyjskich głowach zadomowiła się podsycana przez propagandę opowieść o powszechnej rusofobii. Na niesprawiedliwość i „nazizm” narzekają dziś nawet dawni liberałowie. Represje na Białorusi nie zakończą się szybko, a nawet można się liczyć z ich zaostrzeniem. Społeczeństwo obywatelskie nadal jednak walczy o prawa zwykłych Białorusinów – taki wniosek wynika z dyskusji „Prawdę mówiąc na Białorusi – media i adwokaci na celowniku władzy”. Została ona zorganizowanego w ramach 19. RT @tvn24CnB: Znalazł się na celowniku władzy, bo krytykował zmiany w wymiarze sprawiedliwości. Waldemar Żurek i machina państwa, która poszła w ruch wobec niezależnego sędziego - to pokazaliśmy dziś czarno na białym. Reportaż @Mgordziewicz w TVN24 GO! . Hitlerowskie Niemcy, kierując się bezwzględną ideologią nazizmu, doprowadziły do śmierci 6 milionów Żydów. „Ostateczne rozwiązanie kwestii żydowskiej” było ideą, która uruchomiła wielką machinę ludobójczą, a tej służyły tłumy fanatycznych wyznawców. Dlaczego więc ci, którzy cierpieli z powodu nieludzkich prześladowań po wojnie spotkali się co najwyżej z obojętnością? Dlaczego największych zbrodniarzy i oszustów II wojny światowej nie spotkała zasłużona kara, nawet w przypadku oczywistych dowodów i wiarygodnych świadków? Profesor Donald M. McKale wnikliwie bada powojenne życiorysy nazistów. Obok znanych nazwisk, takich jak Hermann Göring czy Heinrich Himmler, umieszcza także Wernera Besta, mordercę zza biurka, niesłusznie uznawanego za wybawcę Żydów duńskich, czy Ernsta Buchnera odpowiedzialnego za kradzież dzieł sztuki na ogromną skalę. Autor konstruuje sprawną opowieść, przeplatając wyciągi z akt procesowych z komentarzami i pytaniami, bada głośne procesy i wyroki, śledzi zapomniane losy i wydarzenia, wciągając czytelników w sam środek historii sprzed lat. „Naziści. Na celowniku sprawiedliwości” to kolejna analiza historii hitleryzmu autorstwa profesora McKale’a, który jest czołowym amerykańskim badaczem dziejów II wojny światowej i Holokaustu. Autor nie boi się obalania mitów czy podważania powszechnie obowiązujących opinii i uznawany jest za historyka bezkompromisowego. „Naziści. Na celowniku sprawiedliwości” to nie tylko wnikliwa praca archiwistyczna, ale także solidne studium kultury kłamstwa, pokazujące jak liczbę ofiar Zagłady drastycznie zaniżano lub próbowano całkowicie negować ludobójstwo na Żydach, Cyganach i Słowianach. Autor podkreśla, że próby obrony i żądanie uniewinnienia oskarżonych były podstawą wykształcenia się poglądów negacyjnych i rewizjonistycznych oraz powstania poglądu, że Żydzi stworzyli mit Holocaustu. Książka prof. Donalda M. McKale prezentuje portrety wybranych nazistów, a także stawia uniwersalne pytania o sens i istotę ofiary, naturę zła, o zbrodnię bez kary. Złożona z elementów powieściowych, biograficznych, eseistycznych i archiwistycznych, odkrywa zarazem historyczne prawdy, których próżno szukać w szkolnych podręcznikach. To pozycja obowiązkowa dla zainteresowanych II wojną światową, ale także dla każdego, kto lubi zgłębiać historie z pozoru znane. Autor: Donald „Naziści. Na celowniku sprawiedliwości”Wydawnictwo: Muza SAStron: 544ISBN: 978-83-7758-465-1Premiera: Opublikowano: 2015-05-10 12:20:22+02:00 · aktualizacja: 2015-05-11 12:19:50+02:00 Dział: Historia Historia opublikowano: 2015-05-10 12:20:22+02:00 aktualizacja: 2015-05-11 12:19:50+02:00 fot. wkipedia/ Adrian Grycuk/CC BY-SA pl W koszalińskiej delegaturze szczecińskiego IPN powstaje lista osób biorących udział w eksterminacji w niemieckim nazistowskim obozie zagłady w Treblince. Zamordowano tam ok. 750 tys. osób, głównie Żydów, ale także Polaków oraz osoby innych narodowości. Śledztwo IPN dotyczy ludobójstwa dokonywanego od lipca 1942 r. do 1944 r. przez funkcjonariuszy niemieckich władz okupacyjnych. Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Warszawie wszczęła je w 2005 r., a koszalińska delegatura przejęła je dwa lata temu. Głównym zadaniem śledztwa jest ustalenie sprawców, którzy dokonywali aktów ludobójstwa w obozie Treblince i w tamtejszym obozie karnym — mówi PAP prokurator prowadzący śledztwo Krzysztof Bukowski. W opinii Bukowskiego, tworzenie list załogi zespołu obozów jest zdecydowanie łatwiejsze niż poznanie ich ofiar. Jak przyznał, udało się już ustalić „w miarę pełne” listy esesmanów i wachmanów; to ok. 40 esesmanów niemieckich i austriackich, a także ok. 120 wachmanów, w większości narodowości ukraińskiej, ale także rosyjskiej i litewskiej. Zdecydowana mniejszość załogi obozu została po wojnie osądzana — mówi Bukowski. Żadnej kary śmierci sądy niemieckie i austriackie, do których dotarłem, nie orzekły. Z informacji, które posiadam wynika, że sąd ZSRR wydał na jednego z wachmanów wyrok śmierci, który wykonano — dodaje. Najtrudniejszą rzeczą jest jednak próba stworzenia listy osób, które straciły tam życie — mówi prokurator. Całe transporty przybywające do obozu zagłady nie były spisywane, a więźniom nie przydzielano numerów. Tam ludzie trafiali tylko w jednym celu, mieli być uśmierceni — dodaje. Jak zeznał jeden ze światków, Niemcy prowadzili jakąś formę ewidencji, ale została ona prawdopodobnie zniszczona - mówi Bukowski. Spośród ok. 750 tys. zamordowanych więźniów różnej narodowości udało się przywrócić tożsamość ponad stu. Znanych z imienia i nazwiska, a także miejsca pochodzenia, mamy niewiele osób, to łącznie ponad sto nazwisk z całego kompleksu obozowego. Udało się ją ustalić na podstawie wcześniejszych zeznań osób, które już niestety nie żyją. Niedawno przesłuchaliśmy ostatniego uczestnika powstania, które wybuchło w obozie w sierpniu 1943 r., i uzyskaliśmy od niego trochę nowych informacji — powiedział prokurator. Poznanie dużej liczby ofiar jest raczej niemożliwe — ocenił Bukowski. Miejmy nadzieję, że po wyrokach na oprawców, które otrzymujemy, a wydane zostały po wojnie przez sądy niemieckie, austriackie i polskie, ta liczba się jednak zwiększy — dodał. Zdaniem Bukowskiego, 750 tys. ofiar zamordowanych w Treblince to jedynie szacunkowa liczba, która może być w rzeczywistości wyższa. W niektórych opracowaniach mówi się nawet o 915 tys. ofiar — zaznaczył. Liczba ofiar obozu jest uśredniona. Oszacowano ją na podstawie listów przewozowych, które uratował przed zniszczeniem jeden z kolejarzy polskich — wyjaśnił prokurator. Do obozu wjeżdżały osoby, które miały imię, nazwisko, rodzinę i uczucia, a później po przejściu męki, poniżenia i upodlenia nie zostawało z nich nic. Nawet popiół, który został z ich ciał po spaleniu, był rozbijany i przysypywany piaskiem — dodał Bukowski. Ostatnio z materiałów archiwalnych uzyskałem relację osoby, która opisywała, jak wyciągała z komory gazowej ciało Janusza Korczaka i dzieci, którymi się opiekował — mówi. ansa/PAP Polecamy książkę profesora Donalda McKale’a pt.„Naziści. Na celowniku sprawiedliwości”. Jest to przenikliwa analiza losów nazistów po II wojnie światowej. Z płynnej i precyzyjnej narracji wyłania się wstrząsająca opowieść o gorzkim kontraście między długoletnimi cierpieniami ofiar a beztroskim życiem zbrodniarzy. Publikacja dostępna na stronie: Opublikowano: 2016-01-11 09:00:12+01:00 · aktualizacja: 2016-01-11 15:46:20+01:00 Dział: Społeczeństwo Społeczeństwo opublikowano: 2016-01-11 09:00:12+01:00 aktualizacja: 2016-01-11 15:46:20+01:00 Fot. Posłanka Prawa i Sprawiedliwości prof. Krystyna Pawłowicz wezwała na Facebooku do bojkotu niemieckich towarów i banków. W swoim wpisie stwierdziła także, że Berlin powinien spłacić historyczne długi wobec Warszawy: NIEMCY! Zanim obejmiecie Polskę „za karę” swymi sankcjami gospodarczymi, za to, że przepędziliśmy w wyborach reprezentantów WASZYCH interesów w NASZEJ Ojczyźnie, SPŁAĆCIE najpierw swe historyczne rachunki wobec Polski. Wasz Tusk polskiego ducha nie zgasił. Wasze ataki na nic, TYLKO nas JEDNOCZĄ BOJKOTUJMY, tam gdzie można, towary i banki niemieckie! Za ich „kary”, sami wymierzajmy Niemcom gospodarcze kary. Pomysł ciekawy! Pytanie, czy wykonalny, biorąc pod uwagę siłę niemieckich sojuszników wewnątrz Polski. Prej Polecamy „ książkę profesora Donalda McKale’a pt.„Naziści. Na celowniku sprawiedliwości”. Jest to przenikliwa analiza losów nazistów po II wojnie światowej. Z płynnej i precyzyjnej narracji wyłania się wstrząsająca opowieść o gorzkim kontraście między długoletnimi cierpieniami ofiar a beztroskim życiem zbrodniarzy. Publikacja dostępna na stronie: Niemalże od początku inwazji Rosji na Ukrainę hakerzy głównie skupieni wokół kolektywu Anonymous przeprowadzali szereg ataków na rosyjską infrastrukturę. Wszystkie te działania mocno psuły Kremlowi krew. Jednak tym razem to Rosjanie postanowili odpowiedzieć w podobnym stylu, publikując materiał wideo, który to na swoim Twitterze podała dalej Nexta. ⚡️#Russian hackers Killnet announced the launch of a global cyber attack on the #US, #UK, #Germany, #Italy, #Latvia, #Romania, #Lithuania, #Estonia, #Poland and #Ukraine. — NEXTA (@nexta_tv) May 16, 2022 "Naziści i rusofoby" W udostępnionym filmie rosyjscy haktywiści mówią o "znoszeniu ataków nazistów i rusofobów" oraz byciu przez nich obrażanymi. Ponadto, dodają, że "rosyjski cyberspecnaz podejmuje zadanie walki za Rosję". Warto podkreślić, że nie jest to pierwsze tego typu działanie rosyjskich hakerów - szczególnie w ostatnim czasie. O ile przez ostatnie miesiące słyszeliśmy głównie o działaniach "zamaskowanych", tak ci odpowiadali tym samym, ale na o wiele mniejszą skalę. Poza tym jeszcze przed wojną głośno było o różnych próbach, a jeszcze w marcu "skanowali amerykański system energetyczny", co mogłoby doprowadzić do ataku na większą skalę. Wśród wymienionych przez Killnet państw znajdują się Stany Zjednoczone, Wielka Brytania. Niemcy, Włochy, Łotwa, Rumunia, Litwa, Estonia, Polska oraz Ukraina. Kilka dni temu pisaliśmy o tym, że grupa Anonymous zapowiedziała zintensyfikowanie działań przeciwko firmom powiązanym z Kremlem. Źródło: Opublikowano: 2014-10-30 12:04:35+01:00 · aktualizacja: 2014-10-31 09:55:08+01:00 Dział: Historia Historia opublikowano: 2014-10-30 12:04:35+01:00 aktualizacja: 2014-10-31 09:55:08+01:00 Fot. Po wojnie światowej CIA oraz inne amerykańskie agencje rządowe zatrudniały ponad tysiąc nazistów jako szpiegów oraz informatorów. I skrzętnie ukrywały kontakty, które utrzymywały z niektórymi z nich nawet do lat 90-tych ubiegłego wieku – donosi amerykański dziennik „New York Times”. Według gazety w szczytowym okresie Zimnej Wojny w latach 50-tych ówcześni szefowie FBI Edgar J. Hoover oraz CIA Allen Dulles zaczęli rekrutować byłych nazistów „różnej rangi” by wykorzystać ich przeciwko Sowietom. Uważali, że ich wartość wywiadowcza przewyższa moralne wykroczenia, których dopuścili się służąc Trzeciej Rzeszy. Dulles uważał, że byli naziści są użyteczni. Hoover poszedł jeszcze o krok dalej i oskarżał każdego, kto odważył się wskazać na zbrodnie, których świeżo upieczeni szpiedzy USA się dopuścili w przeszłości, o „uprawianie sowieckiej propagandy” —pisze „NYT”. W 1968 r. Hoover kazał nawet założyć podsłuch lewicowemu dziennikarzowi Charlesowi Allenowi, który pisał krytyczne artykuły o byłych nazistach żyjących w USA. Hoover uważał, że Allen stanowi „poważne” zagrożenie dla bezpieczeństwa USA. FBI zatrudniała byłych oficerów SS, mimo iż wiedziała, że „dopuścili się prawdopodobnie poważnych zbrodni wojennych”. W 1994 roku Eli Rosenbaum, prawnik pracujący dla CIA, naciskał na prokuratorów, by zrezygnowali ze śledztwa dotyczącego szpiega agencji, byłego komendanta litewskiej policji bezpieczeństwa (Saugumo) Aleksandrasa Lileikisa, który uczestniczył na Litwie w czasie II wojny światowej w masakrze ponad 60 tysięcy Żydów —utrzymuje gazeta. CIA zatrudniła go w 1952 r. we wschodnich Niemczech, płacąc mu za jego usługi 1700 dolarów rocznie, plus 2 kartony papierosów miesięcznie. Cztery lata później wyemigrował do USA. CIA nie udało się zapobiec śledztwu. Lileikis został deportowany w 1997 r. na Litwę, gdzie został postawiony przed sądem za zbrodnie wojenne. Proces ciągnie się do dziś. Amerykanie wiedzieli także o przeszłości Klausa Barbiego, byłego szefa Gestapo, znanego jako „Rzeźnik z Lyonu”, odpowiedzialnego za śmierć tysięcy Żydów. Zaraz po II wojnie armia USA najpierw zatrudniła go jako szpiega, a potem ułatwiła mu ucieczkę do Ameryki Łacińskiej. Pierwsze informacje o wykorzystywaniu byłych nazistów przez rząd w Waszyngtonie pojawiły się w latach 70-tych ubiegłego wieku. Jednak dopiero teraz rzeczywisty wymiar tej współpracy wyszedł na jaw. Wcześniej bowiem amerykańskie władze czyniły co w ich mocy, by to ukryć. W 1980 r. kierownictwo FBI odmówiło udzielenia odpowiedzi amerykańskiemu resortowi sprawiedliwości, który chciał wiedzieć, co agencja wie o 16 byłych nazistach żyjących na terenie USA. A to dlatego, że wszyscy oni pracowali w przeszłości jako informatorzy FBI. Zajmowali się wykrywaniem „potencjalnych komunistów”. Pięciu z nich wciąż dostarczało agencji „cennych informacji” —kontynuuje „NYT”. Jednym z nazistów, którzy pracowali dla CIA był były Haputsturmführer SS Otto Albrecht Alfred von Bolschwing, niegdyś mentor i asystent Adolfa Eichmanna, architekta „ostatecznego rozwiązania” kwestii żydowskiej. Według gazety CIA zatrudniło go w 1954 r. w Europie, a następnie przeniosło go do Nowego Jorku, by wynagrodzić mu „lojalną służbę”. Jego syn, Gus von Bolschwing, który dopiero lata później dowiedział się o działalności ojca w Trzeciej Rzeszy uznał, że relacja między nim a CIA była „relacją opartą na wzajemnych korzyściach w epoce zimnej wojny”. Oni się nim posługiwali, a on się posługiwał nimi. Nie powinni go jednak byli wpuszczać do USA. Było to sprzeczne z amerykańskimi wartościami —powiedział Gus von Bolschwing, który niedawno skończył 75 lat, w jednym z wywiadów. Jak się okazuje jego ojciec sam zwrócił się do Waszyngtonu z prośbą o przeniesienie do Stanów Zjednoczonych. Był rok 1960 i Izraelczycy właśnie złapali Eichmanna w Argentynie. Von Bolschwing bał się, że będzie następnym. Agenci CIA zapewniali go, że nie ujawnią jego więzi z Eichmannem. Von Bolschwing żył przez następne 20 lat spokojnie w Kalifornii, zanim prokuratorzy przypadkowo odkryli kim jest. W 1981 r. zrzekł się amerykańskiego obywatelstwa. Zmarł kilka miesięcy później. Jak twierdzi Richard Breitman, ekspert ds. Holokaustu z American University, wywiad wojskowy, CIA, FBI oraz inne amerykańskie agencje rządowe zatrudniały w okresie Zimnej Wojny w sumie ponad tysiąc nazistów. Tak wynika z dokumentów, które są dostępne. Inne pozostają jednak do dziś utajnione. Rzeczywista liczba byłych nazistów na usługach USA jest prawdopodobnie o wiele wyższa. Nie jesteśmy w stanie tego jednak stwierdzić, bo wiele dokumentów wciąż jest niedostępnych —potwierdza amerykański historyk z Uniwersytetu Florydy Norman Goda w rozmowie z „NYT”. Byli naziści byli wykorzystywani do rozmaitych zadań. W Maryland amerykańscy wojskowi szkolili byłych esesmanów w wojnie partyzanckiej na ewentualność inwazji Związku Sowieckiego. W Connecticut były strażnik obozów koncentracyjnych badał na zlecenie CIA sowieckie znaczki pocztowe na „ukryte przesłanie”. W Wirginii, w siedzibie FBI, jeden z byłych doradców Hitlera prowadził szkolenia na temat natury sowieckiego reżimu. W Niemczech byli oficerowie SS infiltrowali strefy kontrolowane przez Sowietów, instalując podsłuchy i monitorując ruch kolejowy. Inni spisali się nieco gorzej – podkreśla „NYT” – niektórzy okazali się nawet być podwójnymi agentami. I wyrządzili więcej szkód, niż przynieśli Amerykanom korzyści. To byli patologiczni kłamcy. Oszukiwali, kradli pieniądze. Ich moralność była dokładnie taka jakiej można by było się po takich ludziach spodziewać. Amerykanom to jednak nie przeszkadzało. Najważniejsze było by mieć przewagę nad Sowietami. Bez względu na koszt —tłumaczy Richard Breitman. Wszyscy dawni szpiedzy-naziści już nie żyją. Ryb, New York Times, CNN —————————————————————————————- Polecamy książkę profesora Donalda McKale’a pt.„Naziści. Na celowniku sprawiedliwości”. Jest to przenikliwa analiza losów nazistów po II wojnie światowej. Z płynnej i precyzyjnej narracji wyłania się wstrząsająca opowieść o gorzkim kontraście między długoletnimi cierpieniami ofiar a beztroskim życiem zbrodniarzy. Publikacja dostępna na stronie:

naziści na celowniku sprawiedliwości